Yayla çalınan Hint halk çalgısı. 14. yüzyıldan bu yana kullanılır. Gögsüne deri gerilen gövdesi, genellikle tik agacından oyularak yapılır. Çok geniş ve perd!siz bir sapı vardır. Bagırsaktan yapılan üç ya da dört melodi teli, ayrıca metalden yapılan on birle on beş arasında ahenk teli bulunur. Çalarken perdeler tellere parmakla basmak yerine tırnakla yandan dokunarak elde edilir. Hindu müzikçi Ram Narayan (d. 1927) dünyaca ünlü bir sarangi virtüözüdür.
Sarangi Dai from kailash gyawali on Vimeo.
Japonların en çok kullandıkları halk çalgısı. Gögsü ve sırtı güderi gerili, dört köşe küçük gövdeli, ince uzun saplı, üç telli bir tür lavta. Farklı tınılar elde edebilmek için degişik mızraplarla çalınır. 16. yüzyılda Çin ‘den gelen sanxian adlı çalgıdan türedigi sanılır. Kabuki oyunlarının geleneksel orkestralarında yer alan, halk ve sanat müzigi şarkılarına eşlik için kullanılan başlıca çalgılardan biridir.
Shamisen Performance Cupertino Cherry Blossom Fest ’09 from Weevil Jing on Vimeo.
Adını, “tahta sesi” anlamına gelen, Yunanca ksylon “tahta” ve phone “ses” sözcüklerinden alan vurma çalgı. Güney Asya’dan çıktığı sanılır. 16. yüzyılda Avrupa’da görülmeye başlandı. Küçükten büyüğe doğru yanyana sıralanan tahta plakalardan oluşur. Ses dizisi plaka boylarıyla ayarlanır. Demir ya da sert ağaç çubuklarla çalınır. Saint-Saens, İskeletlerin Dansı (Danse Macabre) adlı senfonik şiirinde, Çaykovski, Fındıkkıran süitinde bu çalgıyı da kullandı. Günümüzde madeni plakalardan ve üç oktav ses genişliğinde yapılan ksilofonlar, daha çok hafif müzik ve yerel dünya müziği topluluklarında yer alır.
Xylophone! from mtv staying alive on Vimeo.