Bir post-modernlik ikonu olan Madonna ‘nın her albümde, hatta her parçada sabit kişiliğini bin bir farklı makyaja bulaması onun dünyaya beyannamesi oldu. Her çalışmasında bizleri böyle bir beklenti içine sokan sanatçı, çekinmeden gerçekleştirdiği bu değişimleri zamanla daha planlı, programlı ve her ince detayına kadar hesaplanmış bir formata soktu. Bir sonraki dominant olabilecek modayı önceden tahmin etmeye çalıştı. Bu serüveninde genellikle başarılı oldu ancak dönem dönem tökezlediği de oldu. Madonna ‘nın bu değişimleri süresince sadık kaldığı en önemli stratejisi, son dönem albümlerinde çalışmayı tercih ettiği prodüktörler oldu. 80′li yıllarda kişiliğini oturtmaya çalışan sanatçı New York’un özgür stil kulüplerinin başını çeken DJ Jelly Bean Benitez ile çalıştı ve böylece farklı müzik adamları ile yaptığı işbirliği sayesinde kendisini geliştirdi. Dans müziğinin gündemden düştüğü, hele hele diskonun unutulmak üzere olduğu bu dönemde, yanına Stuart Price ‘ı (aynı zamanda Jacques Le Cont olarak biliniyor) alarak tüm cesareti ile Confessions On A Dancefloor albümünü çıkarttı. Böylece kendisine 21.yy pop müziğine tek yönlü bilet almış oldu. Müzik severlerin Madonna ‘yı dans edebildikleri parçalarla özleştirdikleri için onu ilk tanıdıkları Madonna olarak dinlemek istiyorlar. Confessions On A Dancefloor albümü ile kendisini en iyi hissettiği, enerjisi ile bizleri aydınlattığı dans pistine geri dönen sanatçı, DJ’lerle sabahlara kadar takılıp ürettiği müziği ile albüm yapıyor. Farklı arayışlara dalacağına, Pop müziğini geliştirilmiş yeni sürümünü sunuyor. Ve bunu o kadar başarılı ve inançla yapıyor ki, kimsenin ne düşündüğü umurunda değil.

Confessions On A Dancefloor albümü tıklayan bir ses ile açılıyor. Temel prensiplerin yeniden cüretkârca ifade edildiği Hung Up parçası gürleyen tekno melodileri ve Abba ‘nın Gimme Gimme Gimme ( A Man After Midnight) parçasının filtre edilmiş arpeji ile yapılandırılmış, dans pistine düşen bir bomba. Albümün ilk 45′liği olan Hung Up parçası, Burnin’ Up parçasını anımsatan Madonna ‘nın yüksek perdede ki vokalleri, vahşi heyecan ile birleşip temel dans dürtülerini ifşa ediyor. Price’ın med cezir havasındaki sintisayzır melodileri ile süzülen Get Together parçasında Madonna Pop’un ebedi sorusunu soruyor: İlk görüşte aşka inanır mısın? Bir DJ seti gibi arada boşluk olmadan albümün en melodik, özgün ve ikinci 45′lik olacak parçası Sorry ‘nin kıyısına vuran melodiler ve değişken tektonik bas tınıları ile son sürat devam ediyor. “Hayatını unutalım / Problemlerini, hükümetini, faturalarını ve borçlarını unutalım” ile başlayan Future Lovers parçası bir an olsun sizi gerçek hayattan kaçırıp, prizmatik vokaller eşliğinde açık bir ifade ile müziği ruhanilik ve dans etmeyi de dinsel ritüel olarak eşitliyor. Albümün inanılmaz keyif verici sürati I Love New York parçası ile bir hız sınırını aşıyor. “Şehirleri sevmem ancak New York’u severim / Diğer şehirler beni aptal yapıyor” diyen sanatçı basit nakaratlarına rağmen New York’a olan aşkını tekrar tekrar deklare ediyor. Isaac parçası yaylılar ve Yitzhak Sinwani ‘nin İbrani vokalleri nin birleşmesi ile Madonna’ya kusursuz bir altyapı oluşturuyor. Mensubu olduğu Kabbalah dininin güzelliklerine deyinen sanatçı saman altından aslında propaganda yapıyor. Albüm boyunca müzik güzel ve akıcı bir şekilde süzülüyor, hiçbir parça olması gerektiğinden fazla uzatılmıyor ve bu da albüme genel olarak bir bütünlük kazandırıyor.

[[Show as slideshow]]

Pop uçarılığı ile ruhani yerçekimini kaliteli bir şekilde harmanlayan albüm dinleyene şarkı söyletirken aynı zamanda dans ettirecek. Madonna ‘nın çekirdek hayran kitlesine tekrar merhaba diyen albüm, bu türde söz sahibi olan sanatçılara, bakın bu iş böyle yapılır diyerek, onları susturacak bir çalışma . Adeta dans pistini tamamen kendisi için isteyen Madonna , her zamanki öncülüğü ile pop müziğini tekrarlamaktan öte bir sonraki aşamaya taşıyor. Yeni ufuklara herkesten önce adım atmayı başaran sanatçı, popüler müziği dans pistine başarıyla taşıyıp, hadi kalkın ayağa ve dans edin diyor.

Madonna – Sorry (Confessions Tour Live) from MADONNA2905 on Vimeo.

Share on Facebook

Originally posted 2010-02-26 09:24:28. Republished by Blog Post Promoter

Benzer karalamalar:

1. Rachid Taha: Dostum Beni Dinle
2. Elvis Costello: Sofistike Rock & Roll Makinesi
3. Habib Koite: Tanımadığımız En Önemli Malili Sanatçı

Gogol Bordello 2010

Sanatçı: Gogol Bordello
Albüm: Trans-Continental Hustle
Çıkış Tarihi: 27 Nisan 2010
Firma: American

Parça Listesi:

1. Pala Tute
2. My Companjera
3. Sun Is on My Side
4. Rebellious Love
5. We Comin’ Rougher (Immigraniada)
6. When Universes Collide
7. Uma Menina Uma Cigana
8. Raise the Knowledge
9. Last One Goes the Hope
10. To Rise Above
11. In the Meantime in Pernambuco
12. Break the Spell
13. Trans-Continental Hustle

Notlar: Grup bu yeni beşinci albümlerinde prodüktör olarak Rick Rubin ile çalışmış.

Grubun yeni parçası ‘Pala Tute’ yi bir email karşılığında sitelerinden indirebilirsiniz.

Share on Facebook

Originally posted 2010-03-24 18:01:22. Republished by Blog Post Promoter

Benzer karalamalar:

1. Gogol Bordello ve yeni video klibi Pala Tute
2. Gogol Bordello: Çingene Punk
3. Yeni Albüm: Konono No1 – Assume Crash Position

En son karşımıza altı yıl önce When The Pawn Hits The Conflicts He Thinks Like A King… albümüyle çıkan 1977 New York doğumlu şarkıcı/söz yazarı Fiona Apple , en son albümünü çıkartırken benzer bir olay yaşadı. Fiona Apple ‘ın en son albümü Extraordinary Machine , müzik şirketi tarafından rafa kaldırıldıktan sonra bir şekilde internete sızıp bir anda efsaneye dönüştü. Herkes bu çıkmamış (bekli de yayınlanmayacak) albümü konuşur oldu, tüm internet sitelerinde download (indirilen) edilen albümler arasında ilk beşte uzun süre yer aldı. Extraordinary Machine albümünü bir şaheser olarak değerlendiren Fiona Apple hayranları uzun bir süre albümün çıkmasını beklediler ve en sonunda bu albümünde gün ışığı görmemek üzere bir rafa kaldırıldığına ikna oldular. Ancak bu kadar kolay pes etmeye niyeti olmayan hayranlar www.freefiona.com internet sitesini açıp Fiona Apple ‘ın özgür bırakılması ve yeni albümünün yayınlanması için bir kampanya başlatıp imza topladılar.

İkinci albümden tanıdığımız Jon Brion prodüktörlüğünde kaydedilen ve internette bilgisayardan bilgisayara zıplayan albüm dinlemesi zor, nefes almanızı zorlayan boğuk, barok sanatsal-pop temaları taşıyan eliptik melodileri ile süslenmiş bir oluşum. Müzik şirketi tarafından bakılınca kesinlikle bir ticari fiyasko olarak algılanabilecek nitelikte olabilir ancak bu hiçbir şekilde kimseye bir sanatçının eserine bloke konulması hakkını vermez. Tutkulu hayranlar tarafından bile zorlukla algılanabilen bu yayınlanmamış albüme ciddi bir ilginin olduğu kesinleştikten sonra tekrar güveni yerine gelen Fiona Apple ve batırdıkları paraların bir kısmını kurtarmak isteyen EPIC bu ham projeyi tekrar masaya yatırdı. Aslında kendisi de çıkan albümden yüzde yüz memnun olmayan sanatçı, ilk iş olarak Jon Brion ‘u kovdu ve yerine Dr. Dre ‘in sağ kolu olarak bilinen, Eminem, Gwen Stefani, Sheryl Crow ve 50 Cent ‘in albümlerinden tanıdığımız Mike Elizondo ‘yu işe aldı.

Jon Brion ile kaydedilen tüm parçaların üstüne çizgi çeken sanatçı kolları sıvayıp yeniden Mike Elizondo liderliğinde albümünü kaydetti. Ekim ayında resmi olarak çıkan Extraordinary Machine albümü ilk versiyonuna kıyasla müzik ve kalite olarak daha ileride ancak adeta aceleye getirilmiş izlenimi taşıyor. Belli ki Fiona Apple çok uzun süren albüm çalışmasını bir an önce tamamlayıp her zaman yanında olan hayranlarını sevindirmek istemiş ancak bunu yaparken gerekli ihtimamı biraz olsun göz ardı etmiş. Elbette bunu yazmak ve değerlendirmek kolay çünkü aynı albümden (12 parçadan 11′i aynı) elinizde iki farklı yapımcı ile kaydedilmiş farklı farklı versiyonlar var. Biri kült statüsüne erişmiş bir internet bombası diğeri ise ticari bakımdan onaylanmış yeni sürüm. Jon Brion sürümünde Fiona Apple ‘ın sesi ve piyanosu bol orkestral kırıntılar ile epik bir çerçeveye yerleştirilmeye çalışılmış. Karnaval müzik estetiği ile yapılandırılan parçalar, detaylı prodüksiyon sayesinde Fiona Apple ‘ın müziğini daha karmaşık, farklı, dolambaçlı, sanatsal anlamda zor anlaşılır bir müzik duvarına dönüştürmüş. Mike Elizondo sürümü ise, Fiona Apple ‘ın vokallerine daha fazla tazelik ve canlılık vermek için bol bol kullanılan yaylıları bir tarafa atıp, org, ters döngüsel melodiler ve daha yoğun bateri takviyesi ile farklı kaynaklardan derlenmiş. Böylece, parçaları tuhaf yapılarına sadık kalarak, dinleyen için açmış ve daha ulaşılabilir konuma getirmiş. İlk sürüme kıyasla ikinci sürüm daha aydınlık ve nefes alan, karmaşıklıktan ve yoğun enstrümanlardan arınmış ancak yine de parçaların sanatsal kişiliklerini koruyan bir çalışma olmuş.

Yeni albüm internete sızan versiyonu gibi kolay algılanabilecek, hemen ulaşılabilinir bir yapıya sahip değil. Parçaların içinizde erimesi, melodilerin açılması ve yorucu sözlerin deşifre olması için yine sabırlı olmaya ve zamana ihtiyacınız var, ancak albümün daha davetkâr olduğu şüphesiz. Better Version of Me parçasının sarmaşık blues melodileri, Window parçasının sessiz ayrılık destanı, O’ Sailor parçasının keyifli melodik atmosferi ve Please, Please, Please parçasının istikrarlı nakaratları dinleyenlerin bu çalışmaya zaman ayırması için en büyük nedenlerden birisi. Her ne kadar When The Pawn Hits The Conflicts He Thinks Like A King albümü kadar aykırı ve ayrıcalıklı olmasa bile, Extraordinary Machine tekrar tekrar dinledikçe içini açıp size ihtiva ettiği güzellikleri sunmakta. Fiona Apple bu albümünde diğer çalışmalarına kıyasla aynı paralellikte süzülüyor ve çok farklı bir yaratıcılık sunmuyor. Ancak böyle bir yaratıcılık arayanlar bunu albümün yörüngesiz ilk versiyonunda yakalayabilirler. Her hayran bir albümün iki farklı versiyonunu dinleme ayrıcalığını yakalayamaz, değerlendirilmesi gereken bir fırsat.

Share on Facebook

Originally posted 2009-12-30 08:13:35. Republished by Blog Post Promoter

Benzer karalamalar:

1. Dünyanın En Uzun Albüm Adı
2. Rachid Taha: Dostum Beni Dinle
3. Dr. Moog: Elektronik Müziğin Sihirbazı