Fischerspooner’un #1 albümü iyi veya kötü bir hevesten daha ileriye gidememişti. ‘Electroclash,’ tarzına soyunan albüm tüm çabalarına rağmen bunu gerçekleştirememişti. Tüm Avrupa’da dans pistlerinde hit olan Emerge parçalarının getirdiği ünü devam ettirmek amacı ile kaydedilen #1 albümü yere sağlam basamadığından dolayı raflara konulduğu gibi unutulmuştu. Albümün dikkate alınmaması nedeni albümüm kompozisyon olarak zayıf olmasından kaynaklanmıyordu, ancak Warren Fischer (yönetmen) ve Casey Spooner (oyuncu) oluşan Fischerspooner’ın başka işlerde çok daha başarılı olmaları albümü gölgede bırakmıştı.
İkili, fırtınadan önceki sessizlik gibi gelen ikinci albümleri Odyssey ile karşımızda. İlk çalışmalarına kıyasla ikinci albümlerinin en büyük özelliği daha bütün ve yoğun olması. Yeni albümlerindeki geniş görüş açısı ve ses cümbüşü tüm parçaları tek bir kalite sınırı içinde çevreliyor. Nicolas Vernhes, Tony Hoffer ve Mirwais gibi üç farklı prodüktör ile çalışan grubun yeni parçaları bundan dolayı birbirinden oldukça farklı. Zaten ikilinin amacı da buymuş; belli bir kalıpta olmayan ancak yine de kendi kitlelerine hitap eden müzik yapmak. Ortaya çıkan sonuç ise oldukça tatminkâr.
Albümün açılış parçası Just Let Go bas tınıları ve sinsi melodi çağlayanı içerisinde akan bir müzik şöleni. Kuvvetli gitar vuruşlarına kıyasla parçanın marş havası mükemmel bir enerji akışına dönüşüyor. Albüm içerisinde ilerledikçe Fischerspooner’un geniş vizyonu şekillenmeye başlıyor. Çok katmerli derin prodüksiyon hareketleri Spooner’ın vokalleri ile kusursuz bir biçimde ilerliyor. Mirwais’in albümün son iki haftasına prodüktörlük yapmış olması yoğun ancak sert bir şekilde kendisini gösteriyor. Bunun en belirgin özelliği boğuk, hantal bas melodilerinin kristalize seviyelere ulaşması ile anlaşılıyor. Yakınlarda bizlerden ayrılan son dönem entelektüellerinden Susan Sontag ‘ın We Need a War parçasına yazdığı sözler, Bush devletinin Amerikan halkını iç problemlerinden uzaklaşmak için yarattığı uluslararası kargaşayı tüm açıklığı ile dile getiriyor.
Dans edilebilir rock kavramı üzerine yoğunlaşan ikili, kendilerini son günlerde gündemde olan LCD Sounsystem ve Soulwax gibi gruplardan ayırmakta. Daha fazla pop kültürü üzerine yoğunlaştıklarını söyleyen ikili, müziğin tınısal özelliğinden daha fazla kültürü ile ilgilenmekteler. İlk albümleri ile bir performans olmaktan ileriye gidemeyen Fischerspooner, yeni çalışmaları ile tam anlamıyla grup olmaya soyunmuş. Odyssey bu yıl çıkartılan albümler arasında en davetkar ve anlaşılabilir çalışma, electro-clash türüne ilgi duyanların zevkle dinleyebilecekleri bir müzik ziyafeti. EMI etiketi ile piyasaya çıkan albümün bu defa raflardan tozlanmaya hiç niyeti yok…
Albümdeki Parçaların Listesi ( 10 üzerinden 
- Just Let Go
- Cloud
- Never Win
- A Kick in the Teeth
- Everything to Gain
- We Need a War
- Get Confused
- Wednesday
- Happy
- Ritz 107
- All We Are
- Boredoms
Originally posted 2009-12-30 08:15:22. Republished by Blog Post Promoter
Benzer karalamalar:
